s...he ' gone ep.3
posted on 04 May 2010 22:10 by nimjalovebb" อึ๊ยยยยยยยยย ทำไมมันหนาวยังงี้ "
จียงรำพึงกับตัวเอง ก่อนลืมตาตื่นอย่างสั่นสะท้าน
กวาดตามองรอบห้อง..............เออแฮะ
แม่สาวซีแอลเค้าแบ่งเขตแดนมุมห้องเรียบร้อยด้วยผ้าปูเตียงสีสันบาดตาของเขา
คงกำลังนอนหลับซิท่า ...........
เขาอยากแกล้งเข้าไปในเขตแดนเธอนัก
แต่..........เอาเหอะนะ เดี๋ยวจะว่าเราเป็นลูกอีช่างแอบ
กระนั้นสายตาเขาก็เหลือบไปเห็นปลายเท้าของหล่อนโผล่มา
หึๆ ผู้หญิงอะไร เท้าใหญ่ฉิบหาย แถมยังซีดยังกะไม่มีสีเลือดงั้นแหละ
หน้าเธอก็ซีดๆ อยู่แล้ว เท้ายังซีดน่ากลัวอีก
ว่าแต่...........นี่มันกี่โมงแล้วว
อ้ากกกกกกก แปดโมงเช้า
ทำไมไม่ปลุกกันม้างง
เขาต้องนำเพลงใหม่ที่ได้ไปเสนอประธานยางซ่ะด้วยซิวันนี้
ว่าแล้วเขาก็กระโดนจัดการวิ่งผ่านน้ำ แต่งตัว ใช้เวลาเบ็ดเสร็จ ไม่เกิน 10 นาที
( ถ้ามีแข่งอาบน้ำแต่งตัวเร็ว คงได้ถ้วย ชนะเลิศ กะรางวัลขวัญใจคนโสโครก 555 )
กระนั้นเขาก็พยายามลดการใช้เสียงเพื่อไม่กระตุ้นให้คนที่นอนอยู่ต้องตื่นก่อนเวลาที่ต้องการ
ก่อนเขียนโน๊ตบอกเธอเรื่องออกไปทำงาน
......................จะรีบกลับนะ
บอกตัวเองในใจตอนสุดท้าย แต่ไม่ได้ลงไว้ในกระดาษแผ่นนั้น
..........................................................................................
.
.
บ้าจริง........ฝนอะไรกันนี่
เมื่อเช้าตอนออกไปทำงานยังฟ้าใสอยู่เลย
เย็นๆ กลับตกซ่ะได้ น่าเบื่อชะมัด
ไม่รู้ป่านนี้ซีแอลจะตื่นออกมาหาอะไรทานหรือยัง
หรือจะไม่สบายก็ไม่รู้ ......
เมื่อเช้าเขาไม่น่ากลัวเธอนอนไม่พอเลย
น่าจะปลุกซักนิด เผื่อไม่สบายจะทำไงล่ะเนี่ย
เฮ้อออออออ
ฟ้าฝนไม่เป็นใจ รถเมล์ก็ยังไม่มีมาอีกต่างหาก
วิ่งไปเลยดีกว่า อีกแค่ห้าร้อยเมตรเองก็ถึงหอพัก
สายฝนที่สาดเทลงมาไหลมาจนเขารู้สึกเจ็บ ......ตื่นดิ
.............กรูคิดไรว่ะนี่
แค่ผู้หญิงคนหนึ่งที่ถูกแฟนทิ้ง
จะเป็นห่วงเป็นใยอะไรนักหนา
เขาคิด.......แล้วค่อยๆ วิ่งช้าลง....จนเดินช้าๆ
เฮ้ยยย แต่ฝนตกมันน่ากลัวนี่นา
เกิดไฟดับ ฟ้าร้องจะทำยังไง อยู่คนเดียวนะโว้ยยยย
เขารีบวิ่งอีกครั้ง ก่อนความคิดอีกด้านจะย้อนมาให้เขาสับสน
................................
" จียง ๆๆ "
เสียงร้องของซีแอล ที่ชั้นล่างของตัวตึก พร้อมร่างที่เปียกโชก
ถลาเข้ามากอดเขาไว้แน่น..................
" ฮือๆๆๆๆๆๆ ไฟดับ ฟ้าร้อง .........น่ากลัวจังเลย "
ซีแอลพูดเสียงสั่นๆ พร้อมร่างเปียกโชกเย็นสั่นสะท้านหนาว
" ทำไมถึงมาอยู่ตรงนี้ล่ะ รอในห้องก็ได้ เปียกหมดเลย เห็นมั้ย "
เขาส่งเสียงดุคนตรงหน้า ไหนจะกระโดดตึกเป็นแผล แล้วยังจะตากฝนอีก
ไม่รู้จักการถนอมร่างกายตัวเองเลยรึไงนะ
" ซีแอลจะไปซื้อกับข้าว .....ฝนตก...เข้าห้องไม่ได้ จียงเอากุญแจห้องไป "
หล่อนตอบมาด้วยเสียงสั่น ริมฝีปากซีดจนเกือบเขียว
" ไม่เป็นไร......... ไม่เป็นไรแล้ว เรากลับมาแล้วไง ไปห้องของเรากันนะ "
เขาพูดพร้อมโอบกอดร่างของซีแอลให้รับกับไออุ่นจากกายเขา
ขณะเดินขึ้นมายังห้องของเขาที่ชั้นสี่
เมื่อเขาเปิดประตูห้อง เปิดไฟ ..........แต่มันดับนี่นา
ถึงตอนนี้ร่างของทั้งสองก็ไม่สามารถห่างกันได้อีกแล้ว
" ไฟดับ ...ฟ้าร้อง...........แล้วไม่มีจียงน่ะ.....มันน่ากลัว ...รู้ไม๊ "
เสียงสั่นๆ ของซีแอล พร้อมร่างแอบแนบชิดเขามากขึ้น
เขาปล่อยสิ่งของทุกอย่างในมือ ก่อนโอบกอดเธอไว้ทั้งสองข้าง
ใบหน้าแนบชิด แก้มเธอเย็นเฉียบจนเขาอยากแบ่งปันไออุ่นให้
ริมฝีปากที่เย็นชืด .........เขาจะเติมความร้อนให้นะ
" ถอดเสื้อเหอะนะ มันเปียกหมด เดี๊ยวเธอจะไม่สบาย "
เขาบอกซีแอล แต่มือจัดการถอดเสื้อให้เธอไปแล้ววววววววววว
.
.
อ่ะ................นี่มันซีรีย์เกาหลีปนไทย
เอาเป็นอันว่าหันไปมองภาพวาดดอกไม้สีเพลิงที่ข้างกำแพง.........
แล้วก้อเช้าล่ะกัน.......................................
.
.
บ้า................ขืนทำงั้นก็ขัดใจคนแต่งแย่ซิ เฮอะๆๆ
ร่างของเธออุ่นขึ้น อุ่นขึ้นที่ละน้อย
ก่อนจะร้อนราวกับไฟ ที่พร้อมจะเผาผลาญทุกสิ่งให้มอดไหม้
และแล้วเขาก็รู้สึกว่า........เขาเองนั่นแหละที่มอดไหม้
.....................หลอมละลายไปกับเธอ.........................
อู้ววววววววววววววววววววววววววว
สนองนี๊ดคนแต่งนิดนึงนะ
ขอโทษสาวกดารากอน
เค้าชอบสกายดรากอนอ่ะ
ขอแต่งให้นิดเหอะ
555
คือมันบิ๊วววว มากไปนิ๊ด
เลยได้เท่านี้
เด๋วมาต่อใหม่ล่ะกัน
อ้า.....................GDCL
edit @ 4 May 2010 23:18:21 by nimjalovebb